De crash van Turkish Airlines in februari 2009, ook wel bekend als de poldercrash, maakte een aantal zaken op het gebied van de hulpverlening heel duidelijk. Uit de resultaten van het onderzoek van de Onderzoeksraad voor de Veiligheid (OVV) komt naar voren dat er sprake was van teveel calamiteitenplannen. Met andere woorden, de hulpverleners moesten werken via teveel protocollen en teveel verschillende procedures. Hierdoor was de inzet van een deel van de hulpverleners te langzaam.
Groot pluspunt van de hulpverlening tijdens de poldercrash was het multidisciplinaire karakter van de inzet en de flexibiliteit die daarmee gepaard gaat. De multidisciplinaire aanpak blijkt bijzonder effectief te zijn.
Eind juni vond voor de regio Flevoland een grote multidisciplinaire bijscholing plaats op bestuurlijk niveau. De directie en bestuur van de Veiligheidsregio Flevoland waren hierbij aanwezig. Tijdens deze bijscholing wordt het mij erg duidelijk dat de multidisciplinaire aanpak de enige weg is. Als GGD/GHOR Flevoland bestaat ons werk uit de zorg voor patiënten. Om dit werk goed te kunnen uitvoeren, hebben wij onze partners uit de veiligheidsregio heel hard nodig. Want, zo kan de politie bijvoorbeeld straten afzetten die wij als aanrijdroute voor de ambulances gebruiken. Halen de mannen en vrouwen van de brandweer de slachtoffers uit brandende gebouwen. En dragen de collega’s bij de gemeenten zorg voor de (grootschalige) opvang van eventuele slachtoffers en/of nabestaanden. Kortom, deze aanpak zorgt dat iedereen zijn/haar werk goed kan uitvoeren.
Daarnaast is de Veiligheidsregio juist als geen ander het orgaan waar de verantwoordelijkheid ligt om de calamiteitenplannen op elkaar te laten aansluiten. Of om in sommige gevallen zelfs zorg te dragen voor een multidisciplinair plan van aanpak. Daarom zie ik graag dat alle gemeenten binnen onze Veiligheidsregio zich volledig scharen achter deze multidisciplinaire aanpak. Want als er wat gebeurt, dan moeten we op elkaar kunnen rekenen!
