16 juni 2011

Onlangs was er weer sprake van een dodelijk ongeval in onze provincie. Levens die abrupt tot een einde komen, dat is altijd tragisch. Uiteraard het meest voor de nabestaanden van de verkeersslachtoffers. Waar wij als lezer van dit tragische nieuws niet altijd bij stilstaan, zijn de professionals van de meldkamer en de ambulance.

Een eerste melding komt binnen bij de centralisten van onze meldkamer. Zij luisteren wat er aan de hand is en roepen een ambulance op. De centralisten kunnen de beller instrueren en zo kunnen zij op afstand hulp bieden. Tot het moment waarop de ambulancecollega’s ter plaatse komen, dan zijn alle ogen als vanzelfsprekend op de collega’s van de ambulance gericht. Zij zijn degenen die in een split second besluiten moeten nemen. De wijze waarop zij in dergelijke situaties hun werk moeten doen vraagt een grote professionaliteit, maar ook verantwoordelijkheid.

Uiteraard kennen wij voor de collega’s van de meldkamer en de ambulancedienst een bedrijfsopvangteam. Zodat zij hun verhaal kunnen vertellen en hun emoties daarover kwijt kunnen. Want ook al is het hun beroep, zij zijn gewoon mensen net als u en ik. Ernstige ongevallen maken ook op hen grote indruk.

Daarom wil ik hier een groot compliment geven aan de collega’s van de meldkamer en de ambulance. Ondanks alle effecten die een tragisch (verkeers-) ongeval met zich meebrengt, staan zij altijd paraat, zijn ze professioneel en doen zij met passie hun werk, 7 dagen in de week, 24 uur per dag!